Manhattan Murder Mystery

De eerste aanzetten voor deze film dateren uit de jaren zeventig, maar Woody Allen vond toen het onderwerp, een moordmysterie, een beetje onder zijn niveau. In plaats daarvan begon hij met co-scenarist Marshall Brickman te werken aan wat zou uitgroeien tot zijn beroemdste film: Annie Hall. Aan het begin van de jaren negentig, toen hij tot zijn nek in de huwelijksproblemen zat, had hij behoefte aan een wat ‘lichter’ onderwerp en nam daarom opnieuw contact op met Brickman. Dit keer werd het script wel afgemaakt en de film groeide uit tot Woody’s leukste in jaren.

Lipton en Carol zijn een kibbelend stel van middelbare leeftijd. Op een avond maken ze kennis met de buren, een al wat ouder koppel genaamd Paul en Lillian House. Als mevrouw House de volgende dag plots aan een hartinfarct overlijdt, vermoedt Carol dat Paul haar vermoord heeft, want Lillian had haar niets verteld van een hartkwaal. Zéér tegen de zin van haar echtgenoot, gaat Carol op onderzoek uit, waarbij ze er zelfs niet voor terugschrikt om midden in de nacht in te breken in het appartement van de verdachte weduwnaar. Omdat Lipton steeds harder begint te protesteren, neemt Carol contact op met diens vriend, de vrijgezel Ted, die veel positiever tegenover haar ideeën  staat (al was het maar omdat hij stiekem een oogje op haar heeft). Lipton denkt inmiddels een geschikte vriendin voor Ted te hebben gevonden, de schrijfster Marcia, die het liefst zowel Ted als Lipton zou versieren, en het ook wel spannend vindt om op een moordenaar te jagen …

De rol van Carol werd oorspronkelijk geschreven voor Mia Farrow, maar nadat de huwelijksproblemen waren uitgelopen op een vechtscheiding, nam Allen contact op met Diane Keaton, met wie hij Annie Hall had gemaakt. Het tweetal bleek na vijftien jaar nog steeds perfect op elkaar ingespeeld en de dialogen fonkelen als nooit tevoren. Maar ook de andere acteurs zijn voortreffelijk, Angelica Huston is zelfs sensationeel als de onverschrokken Marcia, die niet alleen mannen verslindt alsof het snoepjes zijn, maar ook kan pokeren als de beste. De scene waarin ze Woody een paar kneepjes van het spel bijbrengt, is een klassieker.

Manhattan Murder Mystery is in de eerste plaats een komedie, maar het thrilleraspect wordt wel degelijk serieus genomen,. Woody blijkt het idioom van dat genre goed te hebben bestudeerd, en sommige scènes zijn behoorlijk spannend, met name de nachtelijke bezoekjes aan het appartement van de verdachte. Het slot, een variant op de spiegelscène uit Orson Welles' The Lady from Shanghai, werkt echter niet optimaal (dat idee is gewoon te vaak gebruikt), en ook duurt de film wat te lang. Als Woody een kwartier aan geklets had weggesneden, had hij de perfecte thrillerkomedie gehad. Nu treedt in het tweede deel van de film een soort verzadiging op. Maar ja, Woody blijft natuurlijk de beste dialoogschrijver ter wereld. Wie bedenkt per slot van rekening grappen als deze:

Paul: "Do you like snorkeling?"
Larry: "Snorkeling? No. I get nervous when brightly colored fish are staring at me face to face."

Zo is er maar één.

Aanraders in overeenkomstige genres, volgens Boobytrap:
- Annie Hall (humor / drama : 8.5)
- Les Vacances de Monsieur Hulot (humor : 8.5)
- La Grande Vadrouille (humor / oorlog : 8)
- Le Corniaud (humor : 8)
- Le gendarme de St. Tropez (humor : 7.5)

Hoe beoordeelt Boobytrap categorie humor eigenlijk? 0 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10

Hoe beoordeelt Boobytrap categorie thriller eigenlijk? 0 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10

Specials die ermee te maken hebben: