Ruka werkt voor een Japanse geprivatiseerde politiemacht. Samen met haar collega's neemt ze het op tegen de engineers, een groep mutanten die hun lichaamsdelen kunnen inzetten als wapen. Ruka is een van de beste mutantenjagers van Tokyo, maar haar standpunt verandert als ze zelf geïnfecteerd raakt met de bron van de mutaties. Toevalligerwijs beslist de commissaris op dat moment dat er een all out war tegen de engineers moet worden gestart. Eerst twijfelt Ruka nog voor welke partij ze het moet opnemen, maar als ze hoort dat de politiechef verantwoordelijk is voor de dood van haar vader, is de keuze snel gemaakt.
 

Sinds Takashi Miike in de westerse wereld furore heeft gemaakt met zijn zeer gewelddadige films, zijn ook de varianten op dit genre hier niet meer weg te denken. Tokyo Gore Police valt eveneens in de categorie van films die het moeten hebben van martelingen, excessief geweld en liters bloed. Tot zo ver niets nieuws onder de zon, maar ook niets slechts zou je dus bijna zeggen. Helaas, Tokyo Gore Police is het slapste excuus voor een gore-film dat je ooit zult zien.
 

Het vreemdste is dat het met de hoeveelheid gore wel goed zit. We zien veel afgehakte ledematen, freaky figuren met bloederige ingewanden en uiteraard ook de vereiste bloedfonteinen. Maar al deze zaken heb ik al zo veel eerder gezien. Het shockeffect ervan is dan ook totaal niet aanwezig. Door het ontberen van enige humor is er eenvoudigweg geen bal aan om deze scènes te bekijken. De special effects zijn bovendien zo belabberd, dat het bloed nooit geloofwaardig is. Cartoonesk overkomen doet het echter ook nergens.
 

Ik kan werkelijk niets positiefs over Tokyo Gore Police melden. Of het moet zijn dat het leuk is dat er een poging tot een fatsoenlijke film wordt gedaan. Als dat echter ooit een criterium voor filmkwaliteit wordt, hang ik mijn toetsenbord aan de wilgen. Wil je leuke Japanse gore zien? Kijk dan naar Ichi the Killer van Miike of  naar The Machine Girl.