Een meesterdief wordt na zijn arrestatie uitgeleverd aan de Griekse autoriteiten, maar op het vliegveld van Athene ontzet door communistische spionnen, die van hem een tegenprestatie vragen: het stelen van een capsule met een microfilm. De plaats waar de microfilm verborgen is, is hoogst origineel: in de tand van een lijk. Bijkomend probleem is dat de tand toebehoort aan een crimineel die ligt opgebaard in het lijkenhuis van een gevangenis. Er zijn meer mensen in de microfilm geïnteresseerd, zoals een bende Albanese criminelen en een Britse spion. De enigen die onze meesterdief kan vertrouwen, zijn diens voormalige makkers uit het milieu.
Bersaglio Mobile is om twee redenen bijzonder: de film is opgenomen op locatie in Griekenland (niet in een Italiaans achtertuintje), en de regie werd verzorgd door de op één na beste regisseur in de geschiedenis van de Italiaanse genrecinema, Sergio Corbucci. De actie is hard en met flair in beeld gebracht, en Corbucci maakt uitstekend gebruik van de stad Athene en haar omgeving. Bersaglio Mobile is daardoor een fraai prentenboek. Helaas werkt het scenario (mede door Corbucci geschreven) niet echt mee. De cocktail van moord, spionage en contraspionage is nogal troebel, en pas in het laatste kwartier wordt het echt spannend. De ontknoping (met de onthulling van de identiteit van de dubbelspion) is overigens elegant uitgewerkt.
Opvallend is dat Corbucci voor deze spionagethriller andere acteurs gebruikt dan in zijn westerns. We krijgen dus geen Franco Nero, Tomas Milian of Jack Palance, maar Ty Hardin, Michael Rennie en Gordon Mitchell (als sadistische Albanees!). Ook niet mis.
