Als een paar klungelige mannen per ongeluk een vat chemicaliën openen in een oude crypte komt de onlangs gestorven Catherine Valmont weer tot leven. Ze heeft een ongelooflijke honger naar bloed en zoekt daartoe contact met haar oude bloedsvriendin Hélène. Deze besluit om haar te helpen en zorgt voor een stabiele aanvoer van nieuwe slachtoffers naar het kasteel van Catherine. Die begint echter zelf reeds in te zien dat ze moet stoppen met haar verslaving. Deze boodschap dringt echter niet snel genoeg door bij Hélèn, die in de problemen komt als een Amerikaans stelletje zich afvraagt waarom Catherine opeens weer leeft.
 

Jean Rollin mag gerust een regisseur met een aparte en unieke stijl van filmen genoemd worden. Het is een bepaalde stijl van oude Europese horror die je in Amerikaanse genregenoten nauwelijks ziet. In die zin een positief punt natuurlijk, ware het niet dat deze originele aanpak niet consequent tot goede films weet te leiden.

Ook La Morte Vivante heeft namelijk last van een aantal kwaaltjes die typerend zijn voor het werk van Rollin. Meest duidelijk hiervan is een zekere mate van saaiheid die eigenlijk al zijn films bevatten. Er gebeurt eenvoudigweg niet genoeg om de aandacht de volle tijd vast te weten houden.
 

Nog sprekender is echter de afstand die hij tussen zijn acteurs en settings enerzijds en het kijkerspubliek anderzijds weet te creëren. Dit effect wordt versterkt door het afstandelijke acteerwerk waardoor de hoofdpersonen nooit echt gaan leven. De beide dames in deze film hebben ook nauwelijks een verklaarbaar motief voor hun moordlustige daden.

Toch is La Morte Vivante een film die doet waarvoor ze gemaakt is. Een flink aantal moordpartijen, veelal met scherpe nagels in het menselijke vlees, zorgt voor de horrorcomponent. Ook zullen sommige scènes -een dansfeest op een plein bijvoorbeeld- je flink laten glimlachen door de ongelooflijke stompzinnigheid waarmee ze worden neergezet.
 

De versie van de dvd die ik bekeek bevat in totaal drie schijfjes. Schijf één bevat de volledige film, terwijl de derde schijf de soundtrack herbergt. Ik verwacht niet dat veel mensen die cd ooit aan zullen zetten, maar dat terzijde. Voor de liefhebbers en de fanboys is het tweede stukje zilver het meest interessant. Deze bevat namelijk een flink aantal extra's, waaronder interviews met de regisseur en de belangrijkste actrices.

DVD beschikbaar gesteld door De Filmfreak.