Frank Martin werkt in Frankrijk als een koerier voor criminelen. Hij vervoert allerlei dubieuze pakketjes, waarbij hij een aantal basisregels hanteert. Zo worden er bijvoorbeeld geen namen gebruikt en kijkt Frank nooit wat er in de pakjes zit. Op een dag doet hij dit per ongeluk toch en blijkt dat hij een levend lichaam aan het vervoeren is. De opdrachtgever komt er echter achter dat zijn pakket is opengemaakt en wil Frank uit de weg ruimen. De inhoud van het pakje, de Aziatische Lai, heeft ondertussen een deal gesloten met de koerier. Gezamenlijk proberen ze de opdrachtgever te pakken, die wel vaker in mensen handelt. Zo is hij tevens samen met Lai's Vader bezig om vierhonderd Chinezen naar Frankrijk te vervoeren. 
 

In The Transporter worden we weer eens verblijd met de botte kop van Jason Statham. Wat goed begint slaat echter al snel om in irritatie. Laat me dit toelichten. De eerste paar minuten zitten vol met spectaculaire actie en zijn hoopgevend voor een actiefilm van de bovenste plank. Zo is de scène waarin we een crimineel door een kijkgat in een deur zien kijken, terwijl de lompe voet van Statham de deur opeens openbeukt om door een ringetje te halen. Al gauw blijkt het Steven Seagal gehalte van deze rolprent echter de overhand te nemen, met name door de vele vechtscènes die veel te serieus van aard zijn. Vooral als de mannen in blote bast tegen elkaar staan te knokken in de stijl van Kickboxer is de lol er wel een beetje van af. Wat dat betreft is een kleine komische noot in actiefilms over het algemeen onontbeerlijk. The Transporter verzaakt op dit punt door pure actie te bieden. Door gebrek aan interesse zal ik er nooit achter komen of deze fout in The Transporter 2 (2005) en The Transporter 3 (2008) is hersteld.