De stormDe storm van Ben Sombogaart gaat over de watersnoodramp van 1953, de grootste natuurramp uit de moderne Nederlandse geschiedenis, die grote delen van de provincies Zeeland, Noord-Brabant en Zuid-Holland onder water zette, en aan bijna 2000 landgenoten het leven kostte. Ruim 100.000 mensen verloren in de fatale nacht van 31 januari op 1 februari hun huis en bezittingen. Indien enkele cruciale (noordelijke) dijken, die als bij wonder stand hielden, het hadden begeven, zouden veel grotere delen van Zuid-Holland zijn getroffen, en waren bijvoorbeeld Schiedam en Rotterdam overspoeld, hetgeen zou hebben gezorgd voor een werkelijk onvoorstelbare catastrofe.
Sombogaarts film is pas de eerste over de ramp. Tot voor kort liet de stand van de filmtechniek niet toe de stormramp op min of meer realistische wijze weer te geven. Een groot gedeelte van het (naar Nederlandse begrippen) ruime budget van 6 miljoen euro, ging op aan de weergave van de nachtelijke stormvloed. In verband met de hoge kosten is dit gedeelte ultra-kort, maar (mede daardoor) zeer krachtig. Je voelt het koude water en de ijskoude wind (het was in die nacht rond het vriespunt) als het ware op je eigen lichaam. Om de nasleep van de nacht geloofwaardig te kunnen weergeven, werd in België een complete polder (de Potpolder van Tielrode) onder water gezet. Ook dit aspect van de film is zeer geslaagd: hoewel Sombogaart soms nadrukkelijk kampt met een gebrek aan figuranten, weet hij de verwoesting en chaos aangrijpend te verbeelden. Het beste boek over de ramp, is de nauwgezet gedocumenteerde reconstructie getiteld De Ramp, van Kees Slager, een boek dat leest als een thriller. De sceneristen Marjolein Beumer en Rik Launspach hebben de werkwijze van Slager goed bestudeerd. Ze vertellen, net als Slager, het verhaal van de ramp aan de hand van een reeks persoonlijke vertellingen, in dit geval die van een jonge alleenstaande moeder die haar baby kwijtraakt in de fatale nacht, een jonge militair die haar leven redt en helpt haar baby terug te vinden, en enkele andere overlevenden van de ramp. Op dit scenario is nogal wat kritiek geleverd, het persoonlijke verhaal zou te ‘klein’ zijn in verhouding tot de gigantische ramp, en er zouden nogal wat onwaarschijnlijkheden in zijn geslopen. Mensen lopen te lang door ijskoud water zonder onderkoeld te raken (remember Titanic!) en ook is het scenario niet vrij van melodramatische aspecten. Maar het verhaal is wel pakkend en het wordt afgewikkeld als een ware thriller (compleet met ontknoping in een verrassende epiloog). Ik was minder te spreken over de dialogen, ze zijn als vanouds houterig en hoekig geschreven. Gelukkig zijn de vertolkingen goed: Sylvia Hoeks straalt als alleenstaande moeder zowel broze kwetsbaarheid als verbeten vastberadenheid uit, en ook Barry Atsma is prima als de jongeman die zich door haar op sleeptouw laat nemen. Ze maken het beste van de woordenkramerij in het script. Waar ze weinig aan kunnen veranderen, is de mengeling van accenten die we te horen krijgen, variërend van Brabants en Hollands tot Vlaams (vaak binnen één gezin!). Zeeuws is vrijwel niet in de film te horen. De aankondiging van Sombogaarts film maakte mij even benieuwd als benauwd. Toevalligerwijs heb ik vorig jaar een studiereis in Zeeland gemaakt en de bijbehorende literatuur gelezen, en daarom was ik bang voor een vreselijke draak, maar dat viel reuze mee. Helemaal vrij van melodrama is De Storm dus niet, maar de sterke punten wegen ruimschoots op tegen de minpunten. De Ramp, Een reconstructie van de watersnood van 1953 – Kees Slager, 2003, 2009, Uitgeverij Olympus
Aanraders in overeenkomstige genres, volgens Boobytrap: |
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||
     |
 |
|
|
Specials die ermee te maken hebben:
Terug naar vorige pagina | Naar filmoverzicht |
