Als klein meisje zag Virginia in een visioen hoe haar moeder op gruwelijke wijze om het leven kwam door zichzelf van een rots te storten. De gave om dit soort echte gruwelen te zien is ze vervolgens nooit kwijtgeraakt. Wannner ze met haar echtgenoot een huis betrekt staan er wederom beelden op haar netvlies, waarmee ze iets wil doen. Met een beitel hakt ze een muur om, waarachter het lijk van een jonge vrouw blijkt te liggen. Het betreft een voormalige geliefde van haar man die, als hoofdverdachte, meteen in het gevang wordt gegooid. De macabere visioenen stoppen echter niet en er is geen aanleiding dat ze echt zijn. Maar dan komt aan het licht dat het voortekenen zijn die Virginia ziet, en dat de gruwelen betrekking hebben op haar eigen persoon...
 

 

Beklemmende, bovennatuurlijke, thriller van meastro Lucio Fulci en dus een film die doet wat van je van de betere films in het genre mag verwachten. Hoewel Fulci af en toe ietwat teveel aan het in- en uitzoomen van de ogen slaat om de nare visioenen te duiden, weet de cineast een goede creepy sfeer neer te zetten. Daarenboven blijft de kijker lang in het ongewisse over hoe de vork in de steel steekt.
 

 

Hierbij heeft Fulci een goede cast ter beschikking. Hoewel hoofdrolspeelster Jennifer O'Neill mijns inziens inwisselbaar is, geven Gianni Garko en Marc Porel de film iets extra's mee. Garko zie ik normaliter enkel met cowboyhoed en het is aangenaam hem eens in een andere setting te zien; iets dat hem uitstekend afgaat. Porel heeft de uitstraling van een ster, ook al speelt hij slechts een bijrol. Het is jammer dat hij reeds op 34 jarige leeftijd stierf.